Vrijwilligers maken het mogelijk!

Tekstgrootte:    A    A    A

Verhalen van de Opstap

Als iedereen zich drukt en jij er alleen voor staat.

“Iedereen drukt zich en ik sta er alleen voor”.  Dat was het gevoel dat Saskia, de  zus van Anna en tevens haar mantelzorger, kreeg toen ze een beroep deed op de instanties om de zorg even van haar over te nemen.
In allerlei variaties kreeg ze die boodschap. Meestal werd simpelweg gezegd dat Anna met haar epileptische aanvallen niet tot de doelgroep behoorde. Of ze kreeg een aanbod waar Anna op het moment dat zich een aanval of een aantal aanvallen achter elkaar ( een clusteraanval) zou voordoen, niets aan had.
Op zich snapt Saskia die instanties wel.  Zij heeft immers al 30 jaar ervaring met de epileptische clusteraanvallen van haar zus. Als je het niet gewend bent en je ziet iemand voor je ogen onderuit gaan of van haar stoel glijden. Dan schrik je geweldig. En dan kan wel gezegd worden:  leg haar op haar zij; kijk of ze goed kan ademhalen; verplaats haar niet  en doe verder niks. Maar dat is nogal  in strijd met de eerste impuls van omstanders.

Dus ja, toen Saskia ( 71 jaar) zo moe was van het mantelzorgen dat ze er echt even tussen uit moest , verwees het WIJ-team haar naar de Noorderbrug. Weliswaar heeft Anna inderdaad een niet-aangeboren-hersenletsel, “epilepsie” als gevolg van een hersenontsteking van 30 jaar geleden. Maar ze heeft geen behandeling meer nodig laat staan therapeutische gesprekken. Dus dat werd hem niet.
Een Thuiszorgorganisatie dan? Ook niet. Want zo’n thuiszorger wil wel op afroep komen maar wie drukt dan op de alarmeringsknop die je dan bij je draagt en hoe lang duurt het, voor er überhaupt iemand komt?  Anna heeft op zo’n moment onmiddellijk iemand nodig die bij haar blijft tot ze weer bij kennis is of totdat Saskia de verantwoordelijkheid weer kan overnemen.      

In de Groninger Gezinsbode las  Saskia een artikel over logeerhuis “De Opstap” aan de Molukkenstraat in Groningen. Het logeerhuis is een burgerinitiatief en biedt een vorm van gezamenlijke mantelzorg in een huiselijke sfeer.
Zou dat wat voor Anna zijn en kon ze dat van Anna verlangen? Ze vond het een hele stap, want ja zoiets gaat dan niet van Anna uit maar van haar.  Ze liep er dagenlang over te tobben.
Toch had ze het Anna gevraagd: “wil je wel uit logeren, even een paar dagen onder de hoede van de vrijwilligers van De Opstap?”
Ze had een zware periode achter de rug met Anna de hele dag bij haar thuis; ze vond dat ze het had verdiend. Even een adempauze, even verlost  zijn van de dagelijkse beslommeringen.
“ Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor mij” had ze gezegd. En Anna snapte het. Al tientallen jaren leeft ze met de geruststellend gedachte dat ze 24 uur per etmaal, 7 dagen per week op haar oudere zus mag rekenen. Nu moest ze zich zelf even wegcijferen maar had er wel bij gezegd: je mag me overal heen sturen maar ik moet me thuis voelen en de mensen moeten niet snauwerig doen.

Het had nog wel wat voeten in de aarde want je kan niet meteen verwachten dat Opstap-vrijwilligers net zo laconiek zullen reageren als Saskia: op je handen gaan zitten en niks doen.  De ontvangst-vrijwilliger had uitvoerig met hen gesproken en zelfs het besluit even aangehouden om met haar collega’s te overleggen. Maar tot grote opluchting van beiden werd positief besloten: “ze mocht komen”. Wel werd afgesproken om Anna, ter voorbereiding al een dag en nacht op proef te laten komen. Dat was een goed advies want toen ze een week later echt kwam logeren waren zij en de vrijwilligers er goed op voorbereid.

De logeerpartij zelf was een succes en niet alleen omdat ze niet één aanval heeft gehad. Het was er huiselijk en gezellig vertelt Anna. En Saskia: “in één woord, een warm bad”. “Het is goed om te weten dat ik er met logeerhuis “De Opstap” niet meer alleen voor sta, Anna komt zeker nog een keer weer terug”.

Herman Kassenberg

De operatie is geslaagd, u mag morgen naar huis!
De operatie is geslaagd en u mag morgen weer naar huis. Dat klinkt mooi maar dat was nou precies wat Antje Tamminga (54 jaar) niet wilde.  
Jazeker  ziekenhuisbedden moeten zo gauw mogelijk weer leeg want de volgende patiënten staan al weer te dringen. Dat begreep zij ook wel.
Maar als je alleen woont en er is niemand die je, één keer weer thuis, helpt om de trap op te komen. En er is ook niemand die de eerste week de boodschappen voor je wil doen, laat staan je eten koken. Wat dan? Mooi hoor dat de operatie was geslaagd, maar ze voelde zich nog lang niet in staat om weer voor zichzelf te zorgen. Hoe moest dat nou?

Andere situatie.
Harm en Anna Hoogland, al meer dan 60 jaar getrouwd, wonen nog steeds zelfstandig. En dat, ondanks dat ze al ver in de tachtig zijn en Harm beginnend dement is. Anna zorgt voor hem of, zoals dat tegenwoordig heet: ze is zijn mantelzorger. Maar wat wil het geval? Anna heeft al jaren last van haar heup en daar is best wat aan te doen. Maar wie moet er voor Harm zorgen als zij in het ziekenhuis ligt? Bovendien, hoe moet het als zij de eerste tijd na de operatie wel naar huis mag maar nog niets kan en mag doen?

In beide, bovenbeschreven situaties bood logeerhuis  “De Opstap”  de oplossing.
Antje ging meteen vanuit het ziekenhuis met een taxi naar De Opstap en werd daar door twee vriendelijke vrijwilligers opgevangen en in haar eigen slaapkamer geïnstalleerd.
‘s Avonds at ze met de 4 andere gasten en de 2 vrijwilligers in de gezamenlijke huiskamer, zuurkool met worst. Ze is 8 dagen gebleven.

Met Harm en Anna ging het anders. Anna bracht Harm de dag voordat ze zelf in het ziekenhuis zou worden opgenomen naar De Opstap. Toen ze aan haar heup was geopereerd en niet meer in het ziekenhuis hoefde te blijven maar nog wel veel pijn had, ging ze ook naar De Opstap. Hun bedden stonden naast elkaar en de vrijwilligers kookten het lievelingskostje van Harm: kapucijners met spek.
Mooi toch, en na 14 dagen kon Anna het weer allemaal zelf en gingen ze samen naar huis.

Kijk eens verder op deze website; bel of mail ons.

Herman Kassenberg

Protestantse kerk De Fontein doneert 1700 euro aan de Opstap.

  Een enorme verrassing! Zo kan je het bericht dat wij op 18 november van de PKN (Protestantse Kerk Nederland) gemeente De Fontein ontvingen wel noemen….

Lees verder

ChristenUnie op bezoek bij de Opstap

Op zaterdag 10 november heeft een delegatie van de ChristenUnie een bezoek gebracht aan logeerhuis de Opstap. Dit bezoek vond plaats in het kader van de…

Lees verder

Bericht in de Gezinsbode

In de Groninger Gezinsbode is een nieuw bericht over de Opstap verschenen. Klik op de link als je het wilt lezen Gezinsbode

Lees verder

Waar kunt u ons vinden?
Stichting Logeerhuis De Opstap
Molukkenstraat 202
9715 NZ Groningen

T 050 204 2500
info@deopstap050.nl

Sociale media

sm_facebook  sm_twitter